Posts

Pattie Nelson life 1948

Hoe wonen en leven we over 30 jaar?

Hoe willen mensen nu en in de toekomst wonen en leven? Beleidsmatig slaan we elkaar met allemaal vragen om het hoofd. Op dit moment denken we na over wat te doen met de sociale woningbouw, de rol van de corporatie, gemeente en bewoners, gebruikers van het vastgoed. Ook worden er regionale verschillen geconstateerd. De meningen lopen hierover uiteen. Gaat wonen een full service product worden met energie, financiering etc, of gaan we meer “doe het zelven”. Zijn we weer op zoek naar overzichtelijke woongroepen en gemeenschappen? Klopt de voorraad nog bij de toekomstige vraag? Deze en ook andere vragen worden nu onderzocht samen met Platform31 en het YURPS programma bespraken wij deze vraag onlangs in de Moestuin Amelisweerd in Utrecht, een heel bijzondere locatie om trouwens eens af te spreken (bezoek hun site hier).

Tegelijkertijd ontving ik van mijn ouders een reeks ingebonden boeken van het magazine LIFE van zo omstreeks 1950. Er staan prachtige artikelen in over het leven van toen, rijkelijk geïllustreerd met mooie foto’s en geweldige reclames. Destijds had mijn opa de bladen zorgvuldig bewaard en ingebonden. Een uitgave kostte destijds 80 cent. In onderstaand bericht even een beeld van hoe het leven er in 1948 er ongeveer uit kon zien. Hoe anders was het leven toen? Onderstaand een artikel van de 20 jarige Pattie die niet naar de stad hoeft, want ze heeft een goed leven op het platte land.

Het leven in 1948

In de editie van 2 augustus 1948 met de titel “on the beach”, gaat het artikel over het leven de mooie blonde Pattie Nelson uit Longmont. Niet 30 jaar vooruit, maar dus even 60 jaar terug in het leven. Pattie, zo zegt LIFE, is een small-Town girl van 20 jaar en is dochter van de fotograaf uit Longmont, northern Colorado. Longmont is een kleine stad met ongeveer 12.000 inwoners. Ze heeft ervoor gekozen om niet op banenjacht te gaan, maar heeft de voorkeur voor een vriendelijke stad met comfortabele huizen en brede straten. Het voordeel is dat je iedereen kent en alles is zo ongeveer op tien minuten afstand. Het gebied biedt haar voldoende werk, ruimte voor recreatie en een gebalanceerd leven. Geen slapeloze nachten voor haar.

Ze woont in een groot white house en loopt in ongeveer 10 minuten naar de winkel van haar vader waar ze werkt. Ze wacht op klanten, ontwikkelt filmpjes en maakt foto’s onder supervisie van haar vader. . Tussen de middag loopt ze naar huis om te lunchen. Na het werk gaat ze naar een familiemusical, wanneer die er niet is, leest zij de krant of een tijdschrift. Haar regelmatig leven van door de week wordt in het weekend even onderbroken. In het weekend gaat ze op stap, naar de film, kaarten of skiën in de hoge bergen. Ook schrijft ze brieven of krijgt een gedicht van geliefde toegezonden. Een echte carrière in de fotografie heeft ze niet. Eigenlijk wacht ze op juiste jongen om mee te trouwen en een gezin te stichten.

 

wonen en leven 2

 

 

vergezicht

Vergezichten van het wonen

Op dit moment wordt de volkshuisvesting geregeerd voor de wetswijzigingen de Novelle en het woonakkoord. Voor de langere termijn zal er toch echt een ander beeld moeten (gaan) ontstaan.

De regio Noord-Limburg bijvoorbeeld waar ik meewerk aan een nieuwe structuurvisie Wonen voor de regio, is er zicht op de bouwproductie. Noord-Limburg is nog geen krimpgebied. Tot 2030 is het nog nodig om woningen aan de voorraad toe te voegen, ook aan de sociale voorraad. Daarna zet de huishoudenskrimp in. De bevolkingskrimp zet al eerder in, maar door de toename van het aantal eenpersoonshuishoudens blijft er voor de middellange termijn nog een behoefte, ook in de sociale woningvoorraad.

Volkshuisvesting in 2030, hoe zou dat eruit moeten zien? Wat zijn de regionale verschillen? Wat te onttrekken uit de voorraad en wat is zinvol om voor de komende 50 jaar nog toe te voegen? En moeten we nog eigenlijk net iets verder kijken?

Op dinsdag 23 september 2014 organiseert Platform31 een YURPS-bijeenkomst over vergezichten van het wonen. Ik hoop vanmiddag hierop meer antwoorden te krijgen tijdens de bijeenkomst en een breder gezamenlijk beeld te kunnen ontwikkelen.